Bestuur

Nico Vriend

Vanaf het allereerste bezoek aan Uganda in 1983, ben ik niet alleen gegrepen door de natuur en de mensen daar, maar vooral ook door het enorme verschil in welvaart. Bijna niets hebben, maar toch blij zijn met het weinige dat je bezit, met honger, ziekte en dood moeten vechten op een wijze die hier in Nederland al lang achterhaald is. Dát soort dingen maakt, dat je anders in onze consumptiemaatschappij komt te staan, meer gaat relativeren. Tegelijkertijd is het een sterke drijfveer om te proberen er iets aan te doen. Door middel van mijn bijdragen aan de Uganda Stichting, zet ik deze motivatie in handelen om.

Cees Duipmans

In 1983 was het de eerste keer dat ik in Oeganda aankwam om Pater Kees Spil te bezoeken.
Wat opviel was dat Kees daar met een enorme inzet en enthousiasme de mensen op allerlei manieren probeerde te helpen aan een beter bestaan. Boven aan de lijst stond het onderwijs, zodat de kinderen het later hopelijk beter hadden om een goed bestaan op te bouwen. Daarom ben ik ook na zijn overlijden actief geworden in de Stichting Uganda Werkvoortzetting Pater Kees Spil, om zo de mensen daar te blijven ondersteunen.

Vronie Spil-Konijn

Mijn eerste kennismaking met Afrika, met Uganda was in 1984, tijdens een bezoek van 4 weken aan Kees in Buswale. Deze eerste keer werd niet de voorspelde cultuurshock maar gaf me toen al een soort ‘thuis’ gevoel. Afrika deed iets met me. In die weken heb ik van nabij kunnen ervaren hoe belangrijk zijn werk was. Vooral de wijze waarop Kees vorm gaf aan zijn roeping.  Zijn overtuiging dat ontwikkeling niet alleen bestaat uit financiële ondersteuning, maar dat ontwikkeling ook bestaat uit het stimuleren van de mens en het hebben van respect voor elkaar ongeacht uiterlijk, kleur of afkomst. Toen na een aantal jaren vanuit de stichting de vraag bij mij kwam om het bestuur te komen versterken, was een volmondig JA voor mij dan ook vanzelfsprekend. Ook na zijn dood heb ik Buswale regelmatig bezocht.  Ondanks de dramatische wendingen in 1988 heb ik nog steeds dat “thuis”gevoel van de eerste keer. Nog steeds voel ik me geïnspireerd door deze “Erfenis van Kees” en hoop dat we met onze inzet zijn idealen kunnen blijven verwezenlijken.

Sjaak Spil

Ik zet mij in voor de stichting Uganda omdat ik geloof in de idealen van mijn broer pater Kees Spil: mensen vooruit helpen met de middelen die er zijn.

Helma Moolenaars

Ik woon samen met Arjan Welboren: pater Kees Spil was zijn oom. Toen ik gevraagd werd of ik in het bestuur wilde komen, twijfelde ik niet en zei gelijk “ja”. Ik ben er van overtuigd dat we hier niet alleen voor ons zelf op aarde zijn, maar ook om anderen te helpen. Ik vind het heel bijzonder wat door het initiatief van pater Kees allemaal al bereikt is en wil helpen dat verder uit te bouwen. Daar zet ik me de komende jaren graag voor in.

Oprichtingsbestuur

Dit zijn de mensen die in 1989 Stichting Uganda hebben opgericht

Foto van de Oprichtingsbestuur, v.l.n.r. Sjaak Spil, Cees Duipmans, Ria Spil-van Diepen, Annie Vreeker-Groot, Nic Vreeker, Nico Vriend, Duw Konijn-Koomen.

Foto met dezelfde bestuursleden en met onze contact persoon in Uganda Kees Groenewoud in het midden.

Oud bestuursleden

Deze oud bestuursleden hebben ieder op eigen en unieke wijze, hun volledige inzet gegeven aan de stichting en daarmee de stichting mede gemaakt tot wat het nu is.

Colinda was een zeer bevlogen bestuurslid van de stichting. Onder haar leiding was er een warm en intensief contact met Kiyunga. Meerdere keren bezocht ze de projecten. Tijdens de reizen maakte ze, naast de vergaderingen, ook tijd vrij om de mensen persoonlijk te ontmoeten.
Colinda is heel creatief en op dat vlak was ze voor de stichting zeer actief. Ze was nauw betrokken bij de organisatie van diverse activiteiten. Helaas is het ook haar creatieve en intensieve opleiding als dramadocente die maakt dat ze haar werk als dagelijks bestuurslid van de stichting niet langer kan invullen. Bij grote evenementen zal u haar wel blijven ontmoeten.

Van begin 2013 t/m haar overlijden op 28 april 2016 heeft Carolien Ursem-Spil deel uitgemaakt van het bestuur. Zij was een warme, inspirerende en stimulerende vrouw die keer op keer haar energie inzette voor de stichting. Ze was vol verlangen om de projecten in Uganda met eigen ogen te zien en om de mensen daar te ontmoeten. Helaas heeft dit door haar veel te vroege overlijden niet zo mogen zijn.

In januari 2012 is Linda de Haan toegetreden tot het bestuur van de Stichting Uganda. De open plek in het bestuur was ontstaan door het, in verband met haar hoge leeftijd, terugtreden van Duw Konijn-Koomen. Linda heeft in het verleden veel gereisd en gewerkt in Afrika en met deze achtergrond was zij voor de Stichting Uganda de ideale kandidaat. Eenmaal in het bestuur bleek dat ook uit de warme contacten die zij o.a. onderhield met sister Prima in Kyunga, waarvoor zij namens de stichting de eerst aangewezen contactpersoon was. Ook voor de acties van de stichting hier in Nederland was zij een welkome aanvulling. Met haar frisse kijk op de gang van zaken hebben de overige bestuursleden hun voordeel kunnen doen.
In oktober 2013 na bijna 2 jaar heeft Linda besloten zich terug te trekken uit het bestuur van de Stichting Uganda. De soms intensieve contacten pasten al minder in het schema dat Linda voor zichzelf had opgesteld.

Na een vakantiereis in 2006 naar Uganda, waar zij samen met Nico en Margriet de parochies Buswale en Kiyunga bezocht, is Ageeth het bestuur van de Stichting Uganda Werkvoortzetting Pater Kees Spil komen versterken, alwaar zij haar steentje heeft bijgedragen om de mensen in Uganda een betere toekomst te geven. Na 6 jaar actief te zijn geweest in het bestuur van de Stichting, heeft Ageeth  in de zomer van 2012 besloten te stoppen met haar taken binnen het bestuur. Dit in verband met haar werkzaamheden en studie. Aan de zijlijn en tijdens activiteiten van de Stichting zult u haar in de toekomst echter nog wel tegen komen.

Vanaf de oprichting van de Stichting Uganda in 1989 was Duw Konijn – Koomen als secretaris verbonden aan Stichting Uganda.Vele nieuwsbrieven  kwamen van haar hand en ook de vele correspondentie nam zij voor haar rekening. Ook bezocht zij diversen scholen waar zij met andere leden van de stichting, zeer enthousiast over Buswale kon vertellen. Maar mede door haar leeftijd en gezondheid, heeft Duw besloten om met ingang van januari 2012  te stoppen met de Stichting Uganda.
Op 3 september  2016 is Duw Konijn-Koomen overleden.

Vanaf 6 oktober 1999 t/m juni 2007 is Fred Bierman voor de stichting, met zijn degelijke tropenervaring, van onschatbare waarde geweest.  Fred heeft door zijn ziekte steeds meer afscheid van de stichting moeten nemen.  Tot op het allerlaatste moment voor zijn dood voelde hij zich nauw betrokken en was adviserend.

Pater Kees Groenewoud was vanaf hun studententijd bevriend met pater Kees Spil. Toen hij in 1989 gevraagd werd om de stichting aan Afrikaanse kant te vertegenwoordigen antwoordde hij meteen met een volmondig “ja”. Naast zijn eigen werk was hij bereid dit extra werk op zijn schouders te nemen. Onze dank aan hem is dan ook bijzonder groot, 18 jaar lang heeft hij onze belangen behartigd aan de Afrikaanse kant en heeft hij veel voor de stichting aldaar gedaan. Hij leerde ons de weg in het ontwikkelingswerk. Kees is op 20 oktober 2017 overleden.

Ria Spil- v. Diepen, schoonzus van Kees. Met haar tomeloze energie heeft ze de stichting jarenlang ondersteund. Ze is ook een zéér belangrijke pijler geweest in de oprichting van de stichting tot haar afscheid op 16 april 2002.  En nóg verleent ze haar steun, nu achter de schermen.

Nico Vreeker en Annie Vreeker-Groot hebben enthousiast en trouw aan Kees, hún buurjongen,  heel veel energie gestoken in de oprichting van de stichting tot hun afscheid op 15 januari 2002. Nico is op 29-11-2003  zeer onverwacht overleden, een groot verlies voor de zijn familie en de stichting. 

Annie Vreeker-Groot vrouw van Nico Vreeker is op 30 december 2022 overleden.